سرمقاله شماره ی سوم. خرداد ۱۳۹۱

 جاودانگی،روایت ازلی عشق است

که به رامشی مادرانه در زهدان هستی
چون بغضِ بستری مشکبو در تاریک و روشنای آفرینش بشر
اعجاز شهرزاد خنیاگر را
به آواز آفرینش ترسیم می کند.
و او که روایتگر روایت های من است،
بسان راوی فروخورده ترین نوای رامشیان دوران
حتا چون نتی گمگشته و مرتد!
ذهن خلقت را به نیوشیدن بکارت صدا وادار کرده
تا در انتزاعی ترین گونه ی کلام
شریک بی بدیل آفرینش باشد.