پشت دریچه

نویسنده: نیکو یوسفی

هیچ کدام را نمی شناسی. ظاهرا فرقی با یکدیگر ندارند. پوشیده در یونیفرمی یک شکل، از پا تا به سر که در روزگارانی نه چندان دور و در انظار عمومی، حتا صدایشان نیز نباید به گوش ها می رسیده. فرمی تکثیر یافته که برای ادامه ی حیات، ناگزیر به حرکت اند وگرنه شاید این یکی نیز از ایشان دریغ می شد. باید در زیر حصار زندگی کنند، ببینند، بشنوند، ببویند و بمانند. در سرزمینی که به گواه تاریخ، روزگاری روی آبادانی به خود دیده بود. آبادانی تمدن، آبادانی فرهنگ، آبادانی زندگی، آبادانی …. و این همه شاید از حافظه ی تاریخی هم عصران ما پاک شده باشد، اما در جایی دیگر از تاریخ ثبت شده. هم چنان که وضعیت سخت و ناعادلانه ی فعلی ثبت گردیده است. با این همه، زنانِ محدود و محصور بسیاری، نبض حیات را در ضربان خود می تپند؛ ممنوعیت ها را برنمی تابند و سرسختانه می زیند.

نامش نرگس است. در شرایط فعلی اش باید با این نام نامیده شود، تا زنده بماند.  زنی جوان و مبارز. مبارز، چون می خوانَد. او و این دو زن دیگر از هم نسلانش، به عرصه ای قدغن وارد شده اند. باید زن باشی، محکوم باشی و در حصار، تا بدانی دریچه یعنی چه. اما نرگس و نرگس و نرگس نشان دادند که حتا می شود از پشت این دریچه های مشبک هم مبارزه کرد. او می گوید: “بدون برقع و با چهره ی حقیقی خودمان، خطر بیشتری تهدیدمان می کند.”
این سه زن در کابل، قلب افغانستان با برقع زندگی می کنند، می خوانند و می نوازند ولی هیچ گاه نتوانسته اند بر صحنه ای واقعی حتا با برقع و در وطن خود ظاهر شوند. اینان محدودیت را چون پادتنی علیه محدودیت به کار گرفته اند. یکی می خواند، دیگری گیتار و آن یکی درامز می نوازد. موسیقی کوتاهی که حاصل همکاری این سه زن در قالب گروه برقع آبی ست، روایت خودشان است. روایت زن افغان. روایت حصاری ست که چندین نسل در آن اسیرند. روایت برقع آبی.
ویدئوی این موزیک که در سرتاسر فضای مجازی منتشر شده، تنها سه دقیقه است. اما حکایت زندگی زن افغان است و چه تاثیرگذار. در این سه دقیقه از همان دریچه های مشبک برقع، دنیا را می بینیم:
کودکی را که مرد است و نفر حساب می شود و زن در پشت دریچه.
مردی با دوچرخه و زن در پشت دریچه.
مادری با فرزندی به بغل و زن در پشت دریچه.
انگشتانی که می رقصند و زن در پشت دریچه.
و زنانی که می خوانند و می نوازند و همچنان در پشت دریچه.
گروه برقع آبی به سادگی گام در راهی سخت گذاشته و همچنان از پشت دریچه در اندیشه ی سازندگی ست. سازندگی ای که با ویرانی حصارها آغاز خواهد شد.
http://www.youtube.com/watch?v=bpH83Vi7b9E